ساعت مچی

|

کد قفل کردن راست کلیک

کبوتر
X
تبلیغات
چهره بلاگ
شنبه 10 اسفند‌ماه سال 1392 ساعت 20:27
توجه: این وبلاگ در سامانه سازماندهی سایتهای اینترنتی وزارت ارشاد جمهوری اسلامی ایران ثبت شده؛ هرگونه کپی برداری از مطالب این وبلاگ بدون کسب مجوز از نویسنده پیگرد قانونی خواهد داشت.


 برای دانلود رایگان فیلم مستند آموزش تصویری بیماری های کبوتر کلیک کنید.


ژنها چگونه برای ایجاد یک فنوتیپ خاص با یکدیگر همکاری می نمایند؟

    همکاری ژنها به دو صورت انجام می گیرد:

1- عمل افزایشی: یعنی اثر ژنهایی که بر تجلی یک صفت خاص (بروز فنوتیپ) تاثیر دارند بر یکدیگر افزوده می شود. مثلاً ژنهای رمزکننده هوش و جهت یابی کبوترهای مسافتی را درنظر بگیرید. فرض کنید هیچیک از این ژنها بر یکدیگر غلبه ندارند و اثر آنها بر یکدیگر افزوده می گردد، پس جوجه حاصل، بمراتب بهتر از والدین خود خواهد بود. یا بعنوان مثال ژنهای رمزکننده مدت زمان پرواز در کبوترهای بلند پرواز، اگر بین این ژنها رابطه غالب یا مغلوب وجود نداشته باشد، اثر آنها بر یکدیگر افزوده شده و ساعت پرواز جوجه های حاصل، بسیار بیشتر از والدین خود خواهد بود.

    فرض کنید آلل a (هر ژن از دو یا چند آلل تشکیل گردیده که همگی آنها در بروز یک فنوتیپ خاص موثرند) دارای اثر +5 و آلل A دارای اثر +6 بوده و رمزکننده هوش و قدرت جهت یابی کبوترهای مسافتی یا ساعت پرواز کبوترهای بلند پرواز می باشند. با توجه به رابطه افزایشی این ژنها، اگر آلل a از حیوان ماده و آلل A از پرنده نر به جوجه به ارث برسد، فنوتیپی که در جوجه بدست خواهد آمد +11 خواهد بود؛ یعنی چیزی فراتر از والدین خود. البته همواره باید بخاطر داشت، ژنهایی را که ما قصد گسترش و توسعه آنها را در گله کبوترهای خود داریم، اصولاً فاقد اثر افزایشی می باشند.


2- عمل غیرافزایشی ژن: آللهای موجود در یک یا چند جایگاه ژنی بر یکدیگر اثر کرده و فنوتیپ خاصی را ایجاد می نمایند؛ اما لزوماً اثر این ژنها بر یکدیگر افزوده نمی شود و ممکن است روابط دیگری بین آنها در بروز فنوتیپ، موجود باشد. انواع عمل غیرافزایشی ژنها شامل:

الف: غالبیت کامل Complete Dominant

ب: غالبیت ناقص Incomplete Dominant

ج: غالبیت ماورایی Over Dominance

د: اپیستازی Epistasis

ه: اثر ژنهای کشنده Lethal Genes


    غالبیت کامل: هرگاه یکی از آللهای موجود در یک جایگاه ژنی (لوکوس) بر دیگری غلبه داشته باشد؛ یعنی بتواند اثر آلل مقابل خود را در بروز فنوتیپ بپوشاند، گفته می شود که بین ایندو، غالبیت کامل برقرار است. رنگهای کبوتر را درنظر بگیرید. فرض کنید رنگ سیاه بر سفید غالب باشد و ما دو کبوتر سفید و سیاه را در اختیار داشته باشیم که خالص باشند. در اینجا نیاز به توضیح چند اصطلاح است:

1- حیوان خالص: پرنده ای است که آللهای موجود برای یک صفت خاص (مثل رنگ) در جایگاه ژنی مخصوص به خود، همانند یکدیگر باشند. مثلاً ژن کنترل کننده رنگ سیاه را که دارای دو آلل می باشد با AA نشان می دهیم. این نوع ژنوتیپ (به مجموعه ژنها یا آللهایی گفته می شود که منجر به بروز فنوتیپ مربوط به آن صفت می شوند)، ژنوتیپ هموزیگوت غالب نامیده می شود؛ چراکه هر دو آلل تشکیل دهنده آن، شبیه به یکدیگر و غالب هستند. حال اگر کبوتری دارای ژنوتیپ aa باشد، آنرا هموزیگوت مغلوب می نامیم؛ زیرا آلل a نسبت به آلل A مغلوب می باشد و هرگاه این دو آلل (aa)، در کنار یکدیگر قرار گیرند، منجر به ایجاد رنگ سفید می شوند.

2- کبوتر ناخالص: کبوتری است که آللهای موجود در جایگاه ژنی مربوط یه یک صفت خاص در آن، متفاوت باشند. مثلاً ژنوتیپ حیوان در مورد رنگ، دارای آلل a و A باشد. حال بعلت غلبه آلل A بر a، رنگ این کبوتر سیاه خواهد بود؛ زیرا آلل A، اثر آلل متقابل خود؛ یعنی a را می پوشاند. این نوع کبوترها، ناخالض (هتروزیگوت) می باشند و با اینکه رنگ آنها همانند پرنده خالص است؛ اما ژن مغلوب (a) را نیز با خود حمل کرده و به فرزندان خود منتقل می نمایند.

اگر دو کبوتر خالص سیاه و سفید را در اختیار داشته باشیم، از تلاقی ایندو بر اساس قوانین مندل، جوجه های زیر بدست می آیند:




    همانطور که مشاهده می گردد، تمام جوجه کبوترها در نسل اول (F1)، دارای یک نوع ژنوتیپ هستند و آن هم هتروزیگوت (ناخالص) می باشد و همگی سیاه رنگ (فنوتیپ) هستند. حال فرض کنید یکی از کبوتر های ما ناخالص است، نتاج تولیدی در نسل اول بر طبق قوانین مندل، بشرح ذیل می باشد:


    همانطور که مشاهده می گردد، 50 درصد از جوجه ها ناخالص (هتروزیگوت) و 50 درصد هموزیگوت مغلوب می باشند. در واقع نیمی از آنها سیاه و نیمی دیگر سفید هستند.

اثرات غیرافزایشی ژنها، علی الخصوص غالبیت کامل در اصلاح نژاد و هنگام تولید لاینهای خالص، تاثیر زیادی در عمل اصلاح داشته و گاهی مشکلاتی را نیز از بابت ناقص الخلقه زایی، عدم نطفه داری و باروری و... ایجاد می نمایند که در مباحث آتی شرح داده خواهد شد.

    غالبیت ناقص: هرگاه یک جفت آلل روی یک لوکوس (جایگاه ژنی) نسبت به هم حالت غلبه ناقص داشته باشند، در اینصورت فنوتیپ هتروزیگوت، حالتی بینابین دو فنوتیپ هموزیگوت خواهد داشت. شاید برای شما اتفاق افتاده باشد که جوجه ای با رنگی نادر از کبوترهایتان بوجود آید. فرض کنید دو کبوتر سیاه و سفید خالص را با هم تلاقی داده اید و یکی از جوجه های آنها خاکستری شده است
یا اینکه به احتمال زیاد کبوترهای دو کت را که یکی از بالهای آنها یک رنگ و بال دیگرشان دارای رنگی دیگر است را دیده اید، این امر نشاندهنده حالت عدم غلبه ژنهای کنترل کننده رنگ کبوترها می باشد. البته این امر در کبوترها بسیار بسیار نادر است.
    غالبیت ماورایی: در اینحالت ژن غالب پرنده ای که دارای ژنوتیپ هتروزیگوت است، نه تنها اثر ژن مغلوب را می پوشاند؛ بلکه تاثیر آن از اثر ژن غالب در افراد هموزیگوت غالب نیز بیشتر است. فرض کنید کبوتر نری دارای 10 ساعت پرواز می باشد. حال آنرا با ماده ای که 9 ساعت پرش دارد، جفت می کنیم. در واقع چیزی که انتظار می رود آن است که جوجه های ایندو پرنده، ساعتی مابین رکوردهای پدر و مادر خود داشته باشند؛ اما مشاهده می گردد که این جوجه ها 16 ساعت پرش دارند. اگر بخواهیم در مورد کبوترهای مسافتی مثالی بزنیم، فرض می کنیم نری داریم که مسافت 200 کیلومتر را پیموده است و آنرا با ماده ای که 400 کیلومتر رکورد دارد، جفت می اندازیم. ممکن است جوجه های ایندو رکوردی در حدود 700 کیلومتر داشته باشند؛ یعنی چیزی بیش از رکوردهای والدین خود، که این امر، وجود اثر ماوراء غلبه ژنها  را به اثبات می رساند.
اصولاً این نوع اثر، مربوط به ژنهایی است که روی صفات کمی از جمله صفات تولیدمثلی، مقاومت نسبت به امراض، قدرت جهت یابی یا ساعت پرواز و... اثر دارند.
    لازم بذکر است که اینحالت از عمل ژن در تلاقی لاینهای خالص و ایجاد اثرات ماورای غلبه، کاربرد فراوانی دارد.

    اثر اپیستازی: اثر متقابل ژنهای موجود در 2 یا چند جایگاه ژنی جدا از یکدیگر بر بروز یک صفت، اثر اپیستازی نام دارد. در این نوع عمل ژن، درواقع چندین آلل در چند جایگاه ژنی که ممکن است فاصله زیادی در روی یک کروموزوم داشته و یا بر روی چند کروموزوم قرار داشته باشند، یک صفت را کنترل می نمایند. در اینحالت، ژنی که اثرش پوشیده می شود (مغلوب)، ژن هیپوستاتیک و ژنی که اثر ژن مقابل خود را می پوشاند (غالب)، اپیستاتیک نام دارد.
    اثر ژنهای کشنده: اینگونه ژنها بر روی قدرت زندگی و همچنین تولیدمثل کبوتر تاثیر می گذارند که ممکن است کاملاً کشنده یا نیمه کشنده باشند. اگر کاملاً کشنده باشند، سلول تخم (زیگوت) در مراحل اولیه تشکیل از بین خواهد رفت و اگر نیمه کشنده باشند، ممکن است جوجه ها رشد کرده؛ اما در مرحله ای از زندگی بمیرند و یا فاقد قدرت تولیدمثلی باشند. مثلاً در بحث تولید لاینهای خالص و همخونی، ممکن است در نسلهای دوم و سوم، اینحالت ایجاد شود که باعث می شود یا جوجه ها در همان ابتدا در تخم بمیرند و یا اینکه رشد کرده و در مرحله ای از زندگی از بین بروند.
این مبحث ادامه خواهد داشت.

del.icio.us  digg  newsvine  furl  Y!  smarking  segnalo
دوشنبه 5 اسفند‌ماه سال 1392 ساعت 16:55
توجه: این وبلاگ در سامانه سازماندهی سایتهای اینترنتی وزارت ارشاد جمهوری اسلامی ایران ثبت شده؛ هرگونه کپی برداری از مطالب این وبلاگ بدون کسب مجوز از نویسنده پیگرد قانونی خواهد داشت.


 برای دانلود رایگان فیلم مستند آموزش تصویری بیماری های کبوتر کلیک کنید.


توصیه می گردد قبل از مطالعه این پست این قسمت را مطالعه فرمایید.


    با توجه به تماسهای مکرر در خصوص عدم تخمگذاری برخی کبوترهای ماده یا گذاردن تخمهایی با اشکال غیرطبیعی یا بدون پوسته، این پست به دلایل ایجاد تخمهای غیرطبیعی می پردازد. البته ممکن است در مطالب این نوشتار، کمبود موضوعی خاص که همان علل عدم تخمگذاری حیوان ماده می باشد، احساس گردد. موضوع عدم تخمگذاری پرنده، مبحثی بسیط بوده و باید در یک پست مجزا مورد بررسی قرار گیرد که انشاا... با عنایت به اهمیت آن و درگیر بودن بسیاری از کبوترداران سطح کشور، بزودی در این مورد نیز بحث خواهد گردید.


    برای تولید یک تخم سالم، کلیه قسمتهای سیستم مجاری انتقال تخم (در مورد سیستم مجاری تخمگذاری در مطالب قبل با عنوان فیزیولوژی تخمگذاری کبوتر ماده  توضیح داده شد) بایستی بطور مرتب و در زمان لازم فعالیت داشته باشند. در این میان هورمونها نیز نقشی اساسی ایفا می نمایند و باید در مواقع مورد نیاز و به میزان کافی ترشح شوند. حالات غیرطبیعی تخم فراوانند که برخی از آنها در ذیل شرح داده خواهد شد:

1- تخمهای دوزرده (که تولید آنها در کبوترها نادر است): تخم دوزرده در اوایل تخمگذاری پرنده ماده (ماده های جوان) و بعلت اینکه لوله تخم هنوز بخوبی کار خود را انجام نمی دهد و قادر نیست که زرده را بسرعت انتقال دهد، مشاهده می گردد. ممکن است کبوترهای ماده جوانِ خود را در حالی بیابید که بیش از 20 روز است جفتگیری کرده و در لانه می خوابند؛ اما خبری از تخم نیست! از طرفی دیگر، امکان دارد پس از 20 تا 25 روز، تنها یک تخم بگذارد و آنهم بسیار بزرگ باشد که قابلیت جوجه کشی نخواهد داشت.

دوزرده بودن ممکن است بعلت دو تخمک اندازی همزمان (بجای اینکه یک فولیکول از تخمدان رها شود، دو فولیکول یا زرده رها می شوند. برای مطالعه کامل فیزیولوژی دستگاه تناسلی کبوتر ماده، به بخش فیزیولوژی تخمگذاری مراجعه گردد) باشد و یا اینکه سیستم مجاری تخمگذاری، زرده را نگهدارد و در روز بعد با زرده همان روز دفع کند (در اینصورت کبوتر یک تخم بزرگ می گذارد و از تخم بعدی خبری نمی باشد).

2- تخم های سه زرده (این مورد نیز در کبوتر نادر است): دلایل ایجاد این مشکل نیز همانند مبحث قبلی می باشد.

3- لکه خون: لکه خون در سفیده یا زرده دیده می شود و علت ایجاد آن در زرده، پاره شده فولیکول (زرده) از قسمتی غیر از استیگما (بر روی تخمدان کبوتر، محلهایی بنام استیگما وجود دارند که فولیکولها از آن قسمت پاره شده و بداخل لوله تخم بر می افتند. شایان ذکر است که این محل فاقد رگهای خونی است) می باشد. اگر در قسمت ماگنوم (به پست فیزیولوژی تخمگذاری مراجعه گردد)، پارگی بوجود آید، لکه خون در سفیده ایجاد خواهد شد. این لکه های خون در کبوترهایی در قفس بوده و فعالیت چندانی ندارند، بیشتر دیده می شود. در هر صورت این لکه ها منجر به رشد سریع میکروارگانیسمها و فساد تخم خواهند شد.

4- تکه گوشت: این مورد بیشتر برای کبوتردارانی مصداق دارد که تخم اول حیوان را برداشته و پس از اینکه تخم دوم گذارده شد، زیر پرنده قرار می دهند. این عمل، بسیار مطلوب است؛ اما باید به نکاتی دقت نمود:

الف: تخم را سریعاً پس از تخمگذاری از زیر حیوان برداشت تا روی آن نخوابد.

ب: تخم را در دمایی در حدود 18 تا 20 درجه سانتیگراد (حتی المقدور) نگهداری نمود.

عوامل فوق منجر به عدم رشد جنین در مدت زمان کوتاهی که تخم برداشته می شود، می گردند. حال اگر شرایط فوق رعایت نشود، جنین رشد کرده و در اثر نوسانات دمایی خواهد مرد و بصورت یک تکه گوشت یا یک نقطه خون در تخم دیده می شود. اینگونه تخمها قابلیت تبدیل شدن به جوجه را ندارند.

5- تخمهای بدون پوسته (لمبه): اینحالت نیز بیشتر در کبوترهای ماده ای بروز می کند که معمولاً در قفس هستند و بیرون آورده نشده و فعالیت چندانی ندارند؛ ضمن اینکه ممکن است در اثر استرس، برخی بیماریها و کمبودهای تغذیه ای نیز بوجود آید.

6- تخمهایی با پوسته نازک: اینحالت بیشتر بعلت کمبود کلسیم جیره بوجود می آید، گاهی در هوای گرم نیز ایجاد می گردد که علت آن کاهش مصرف غذا و در نتیجه کاهش مصرف کلسیم می باشد؛ البته در اثر کمبود دیگر عناصر معدنی نیز احتمال ایجاد تخمهایی با پوسته نازک وجود دارد.

7- وجود یک تخم در داخل تخمی دیگر: اینحالت بیشتر در اثر استرس و تنش بوجود می آید و ممکن است یک تخم در داخل تخم دیگر قرار بگیرد. شایان ذکر است که این مورد در کبوترها بسیار نادر می باشد.

8- وجود کرم داخل تخم: بعضی اوقات، کرمهای روده از طریق کلوآک (چینی که مجاری تناسلی، ادراری و انتهای روده بزرگ به آن متصل می شوند) وارد لوله تخم بر می شوند و اطراف آنها را محتویات تخم فرا می گیرد. اینگونه تخمها نیز قابلیت تبدیل شدن به جوجه را ندارند.

9- تخمهایی با اشکال غیرطبیعی: این مورد بیشتر بعلت انقباضات نامنظم ناحیه رحم ایجاد می گردد و در کبوتر نیز کم و بیش قابل مشاهده می باشد.


نتیجه گیری

    مهمترین مشکلی که در این میان گریبانگیر کبوترداران سراسر کشور می باشد، وجود تخمهایی با پوسته نازک است که معمولاً کمبودهای تغذیه ای منجر به ایجاد اینگونه تخمها می شوند. کمبودهایی همانند کمبود کلسیم و ویتامین D3.


راهکار

    استفاده از محلول کیمیا لیگو که حاوی عناصر معدنی ضروری برای حیوان می باشد، مثمرثمر بوده است که در پست های قبلی معرفی گردید. بهترین منبع تأمین کلسیم و فسفر جیره کبوترها، استفاده از پوست تخم مرغ یا پودر استخوان می باشد. البته باید دقت داشت که جهت جلوگیری از امراضی همانند سالمونلوز، بهتر است پوست تخم مرغ را بمدت بیست دقیقه در آب جوش، جوشانده و سپس خشک نمود. ضمناً می توان استخوان را نیز سوزاند تا مواد آلی آن از بین برود و باقیمانده که املاح معدنی، خصوصاً کلسیم و فسفر می باشد را در کل شور یا خوراک کبوترها استفاده نمود.

    برای جذب عناصری همانند کلسیم یا فسفر، حضور ویتامین D3 در بدن پرنده ضروی می باشد و این ویتامین در حضور آفتاب تولید می شود؛ ضمن اینکه ممکن است برخی از املاح دیگر نیز منجر به عدم جذب کلسیم و فسفر گردند. در هر صورت برای اینکه کبوتر شما بهتر بتواند از املاح موجود در جیره غذایی بخصوص کلسیم و فسفر استفاده نماید، بهتر است محلول کیمیا سلنیت E که حاوی عنصر سلنیوم که نقش مهمی در دفع مواد سمی از بدن داشته و بهمراه ویتامین E بعنوان آنتی اکسیدان عمل می نماید مصرف گردد. این محلول علاوه بر سلنیوم، حاوی ویتامین B12 می باشد که نقش موثری در خونسازی دارد. از همه مهمتر وجود ویتامین D3 در این محلول است. همانطور که شرح داده شد این ویتامین، کاتالیزور (تسهیل کننده) جذب و افزایش قابلیت دسترسی زیستی به عناصری مثل کلسیم و فسفر می باشد. محلول فوق، نقش بسیار مهمی در باروری حیوان نیز دارد (در درمان نرهای از نطفه رفته یا ماده هایی که دیگر تخم نمی گذارند موثر است).


روش مصرف

    یک سی سی از محلول کیمیا سلنیت E را در یک لیتر آب حل نموده و هفته ای یکبار در اختیار کبوترها قرار دهید.


تخمگذاری کبوتر


del.icio.us  digg  newsvine  furl  Y!  smarking  segnalo
   1       2       3       4       5       ...       45    >>
Susa Web Tools

جاوا اسکریپت