فروش داروی کبوتر

وبلاگ-کد لوگو و بنر
برای دریافت اطلاعات و سوال در مورد بیماریهای کبوتر و معرفی داروهای جدید برای درمان امراض کبوتر به گروه من در واتس آپ بپیوندید 09369588033

ساعت مچی

|

کد قفل کردن راست کلیک

اصول اصلاح نژاد پایه کبوتر (قسمت دوم) - کبوتر
X
تبلیغات
نماشا
رایتل
شنبه 10 اسفند‌ماه سال 1392 ساعت 20:27

واتس آپ: 09369588033(0098) Whatsapp




واکسن تضمینی نیوکاسل برای کبوتر


(کبوترانتان بیمار نخواهند شد)


تلفن سفارش: 09369588033


توجه: این وبلاگ در سامانه سازماندهی سایتهای اینترنتی وزارت ارشاد جمهوری اسلامی ایران ثبت شده؛ هرگونه کپی برداری از مطالب این وبلاگ بدون کسب مجوز از نویسنده پیگرد قانونی خواهد داشت.


 برای دانلود رایگان فیلم مستند آموزش تصویری بیماری های کبوتر کلیک کنید.


ژنها چگونه برای ایجاد یک فنوتیپ خاص با یکدیگر همکاری می نمایند؟

    همکاری ژنها به دو صورت انجام می گیرد:

1- عمل افزایشی: یعنی اثر ژنهایی که بر تجلی یک صفت خاص (بروز فنوتیپ) تاثیر دارند بر یکدیگر افزوده می شود. مثلاً ژنهای رمزکننده هوش و جهت یابی کبوترهای مسافتی را درنظر بگیرید. فرض کنید هیچیک از این ژنها بر یکدیگر غلبه ندارند و اثر آنها بر یکدیگر افزوده می گردد، پس جوجه حاصل، بمراتب بهتر از والدین خود خواهد بود. یا بعنوان مثال ژنهای رمزکننده مدت زمان پرواز در کبوترهای بلند پرواز، اگر بین این ژنها رابطه غالب یا مغلوب وجود نداشته باشد، اثر آنها بر یکدیگر افزوده شده و ساعت پرواز جوجه های حاصل، بسیار بیشتر از والدین خود خواهد بود.

    فرض کنید آلل a (هر ژن از دو یا چند آلل تشکیل گردیده که همگی آنها در بروز یک فنوتیپ خاص موثرند) دارای اثر +5 و آلل A دارای اثر +6 بوده و رمزکننده هوش و قدرت جهت یابی کبوترهای مسافتی یا ساعت پرواز کبوترهای بلند پرواز می باشند. با توجه به رابطه افزایشی این ژنها، اگر آلل a از حیوان ماده و آلل A از پرنده نر به جوجه به ارث برسد، فنوتیپی که در جوجه بدست خواهد آمد +11 خواهد بود؛ یعنی چیزی فراتر از والدین خود. البته همواره باید بخاطر داشت، ژنهایی را که ما قصد گسترش و توسعه آنها را در گله کبوترهای خود داریم، اصولاً فاقد اثر افزایشی می باشند.


2- عمل غیرافزایشی ژن: آللهای موجود در یک یا چند جایگاه ژنی بر یکدیگر اثر کرده و فنوتیپ خاصی را ایجاد می نمایند؛ اما لزوماً اثر این ژنها بر یکدیگر افزوده نمی شود و ممکن است روابط دیگری بین آنها در بروز فنوتیپ، موجود باشد. انواع عمل غیرافزایشی ژنها شامل:

الف: غالبیت کامل Complete Dominant

ب: غالبیت ناقص Incomplete Dominant

ج: غالبیت ماورایی Over Dominance

د: اپیستازی Epistasis

ه: اثر ژنهای کشنده Lethal Genes


    غالبیت کامل: هرگاه یکی از آللهای موجود در یک جایگاه ژنی (لوکوس) بر دیگری غلبه داشته باشد؛ یعنی بتواند اثر آلل مقابل خود را در بروز فنوتیپ بپوشاند، گفته می شود که بین ایندو، غالبیت کامل برقرار است. رنگهای کبوتر را درنظر بگیرید. فرض کنید رنگ سیاه بر سفید غالب باشد و ما دو کبوتر سفید و سیاه را در اختیار داشته باشیم که خالص باشند. در اینجا نیاز به توضیح چند اصطلاح است:

1- حیوان خالص: پرنده ای است که آللهای موجود برای یک صفت خاص (مثل رنگ) در جایگاه ژنی مخصوص به خود، همانند یکدیگر باشند. مثلاً ژن کنترل کننده رنگ سیاه را که دارای دو آلل می باشد با AA نشان می دهیم. این نوع ژنوتیپ (به مجموعه ژنها یا آللهایی گفته می شود که منجر به بروز فنوتیپ مربوط به آن صفت می شوند)، ژنوتیپ هموزیگوت غالب نامیده می شود؛ چراکه هر دو آلل تشکیل دهنده آن، شبیه به یکدیگر و غالب هستند. حال اگر کبوتری دارای ژنوتیپ aa باشد، آنرا هموزیگوت مغلوب می نامیم؛ زیرا آلل a نسبت به آلل A مغلوب می باشد و هرگاه این دو آلل (aa)، در کنار یکدیگر قرار گیرند، منجر به ایجاد رنگ سفید می شوند.

2- کبوتر ناخالص: کبوتری است که آللهای موجود در جایگاه ژنی مربوط یه یک صفت خاص در آن، متفاوت باشند. مثلاً ژنوتیپ حیوان در مورد رنگ، دارای آلل a و A باشد. حال بعلت غلبه آلل A بر a، رنگ این کبوتر سیاه خواهد بود؛ زیرا آلل A، اثر آلل متقابل خود؛ یعنی a را می پوشاند. این نوع کبوترها، ناخالض (هتروزیگوت) می باشند و با اینکه رنگ آنها همانند پرنده خالص است؛ اما ژن مغلوب (a) را نیز با خود حمل کرده و به فرزندان خود منتقل می نمایند.

اگر دو کبوتر خالص سیاه و سفید را در اختیار داشته باشیم، از تلاقی ایندو بر اساس قوانین مندل، جوجه های زیر بدست می آیند:




    همانطور که مشاهده می گردد، تمام جوجه کبوترها در نسل اول (F1)، دارای یک نوع ژنوتیپ هستند و آن هم هتروزیگوت (ناخالص) می باشد و همگی سیاه رنگ (فنوتیپ) هستند. حال فرض کنید یکی از کبوتر های ما ناخالص است، نتاج تولیدی در نسل اول بر طبق قوانین مندل، بشرح ذیل می باشد:


    همانطور که مشاهده می گردد، 50 درصد از جوجه ها ناخالص (هتروزیگوت) و 50 درصد هموزیگوت مغلوب می باشند. در واقع نیمی از آنها سیاه و نیمی دیگر سفید هستند.

اثرات غیرافزایشی ژنها، علی الخصوص غالبیت کامل در اصلاح نژاد و هنگام تولید لاینهای خالص، تاثیر زیادی در عمل اصلاح داشته و گاهی مشکلاتی را نیز از بابت ناقص الخلقه زایی، عدم نطفه داری و باروری و... ایجاد می نمایند که در مباحث آتی شرح داده خواهد شد.

    غالبیت ناقص: هرگاه یک جفت آلل روی یک لوکوس (جایگاه ژنی) نسبت به هم حالت غلبه ناقص داشته باشند، در اینصورت فنوتیپ هتروزیگوت، حالتی بینابین دو فنوتیپ هموزیگوت خواهد داشت. شاید برای شما اتفاق افتاده باشد که جوجه ای با رنگی نادر از کبوترهایتان بوجود آید. فرض کنید دو کبوتر سیاه و سفید خالص را با هم تلاقی داده اید و یکی از جوجه های آنها خاکستری شده است
یا اینکه به احتمال زیاد کبوترهای دو کت را که یکی از بالهای آنها یک رنگ و بال دیگرشان دارای رنگی دیگر است را دیده اید، این امر نشاندهنده حالت عدم غلبه ژنهای کنترل کننده رنگ کبوترها می باشد. البته این امر در کبوترها بسیار بسیار نادر است.
    غالبیت ماورایی: در اینحالت ژن غالب پرنده ای که دارای ژنوتیپ هتروزیگوت است، نه تنها اثر ژن مغلوب را می پوشاند؛ بلکه تاثیر آن از اثر ژن غالب در افراد هموزیگوت غالب نیز بیشتر است. فرض کنید کبوتر نری دارای 10 ساعت پرواز می باشد. حال آنرا با ماده ای که 9 ساعت پرش دارد، جفت می کنیم. در واقع چیزی که انتظار می رود آن است که جوجه های ایندو پرنده، ساعتی مابین رکوردهای پدر و مادر خود داشته باشند؛ اما مشاهده می گردد که این جوجه ها 16 ساعت پرش دارند. اگر بخواهیم در مورد کبوترهای مسافتی مثالی بزنیم، فرض می کنیم نری داریم که مسافت 200 کیلومتر را پیموده است و آنرا با ماده ای که 400 کیلومتر رکورد دارد، جفت می اندازیم. ممکن است جوجه های ایندو رکوردی در حدود 700 کیلومتر داشته باشند؛ یعنی چیزی بیش از رکوردهای والدین خود، که این امر، وجود اثر ماوراء غلبه ژنها  را به اثبات می رساند.
اصولاً این نوع اثر، مربوط به ژنهایی است که روی صفات کمی از جمله صفات تولیدمثلی، مقاومت نسبت به امراض، قدرت جهت یابی یا ساعت پرواز و... اثر دارند.
    لازم بذکر است که اینحالت از عمل ژن در تلاقی لاینهای خالص و ایجاد اثرات ماورای غلبه، کاربرد فراوانی دارد.

    اثر اپیستازی: اثر متقابل ژنهای موجود در 2 یا چند جایگاه ژنی جدا از یکدیگر بر بروز یک صفت، اثر اپیستازی نام دارد. در این نوع عمل ژن، درواقع چندین آلل در چند جایگاه ژنی که ممکن است فاصله زیادی در روی یک کروموزوم داشته و یا بر روی چند کروموزوم قرار داشته باشند، یک صفت را کنترل می نمایند. در اینحالت، ژنی که اثرش پوشیده می شود (مغلوب)، ژن هیپوستاتیک و ژنی که اثر ژن مقابل خود را می پوشاند (غالب)، اپیستاتیک نام دارد.
    اثر ژنهای کشنده: اینگونه ژنها بر روی قدرت زندگی و همچنین تولیدمثل کبوتر تاثیر می گذارند که ممکن است کاملاً کشنده یا نیمه کشنده باشند. اگر کاملاً کشنده باشند، سلول تخم (زیگوت) در مراحل اولیه تشکیل از بین خواهد رفت و اگر نیمه کشنده باشند، ممکن است جوجه ها رشد کرده؛ اما در مرحله ای از زندگی بمیرند و یا فاقد قدرت تولیدمثلی باشند. مثلاً در بحث تولید لاینهای خالص و همخونی، ممکن است در نسلهای دوم و سوم، اینحالت ایجاد شود که باعث می شود یا جوجه ها در همان ابتدا در تخم بمیرند و یا اینکه رشد کرده و در مرحله ای از زندگی از بین بروند.
این مبحث ادامه خواهد داشت.

del.icio.us  digg  newsvine  furl  Y!  smarking  segnalo
Susa Web Tools

جاوا اسکریپت